Cahors is de hoofdstad van het departement Lot.
De heuvels ten noorden en zuiden van Cahors bieden panoramische uitzichten op de mooie verzameling torens, wallen en bruggen van de stad, die bijna geheel binnen een nauwe lus van de rivier Lot ligt. In de middeleeuwen was Cahors de hoofdstad van Quercy, een kalksteengebied bij de Lot.
Cahors is de geboorteplaats van paus Johannes XXII en Léon Gambetta.
Middeleeuws Cahors
Was welvarend, goed verdedigd, en trots op haar oude universiteit, was verder een belangrijk centrum van handel, bankieren en onderwijs. Maar in 1360, tijdens de Honderdjarige Oorlog, werd het aan de Engelsen overgedragen. De bevolking vluchtte en de vrijwel verlaten stad heeft zich nooit helemaal hersteld. Eén prachtig voorbeeld van middeleeuwse grandeur heeft alles overleefd: de beroemde 14de eeuwse Pont Valentré, die de rivier overspant, met zeven gotische bogen en drie verstrekte torens. Is een voorbeeld van middeleeuwse militaire bouwkunst.

Plaatselijke legende
De bouwmeester zou volgens een plaatselijke legende een pact met de duivel hebben gesloten om de brug af te bouwen, maar met list slaagde hij erin zijn eeuwige ziel te behouden.
Boulevard Gambetta
De hoofdstraat van Cahors is met platanen omzoomd en is genoemd naar de beroemde 19de eeuwse radicale politicus Léon Gambetta, uit de stad afkomstig. De winkels hier en de nabijgelegen overdekte markt bieden allerlei lokale lekkernijen, waaronder de rijke, volle wijn van Cahors, vin noir genoemd. Ten oosten van de Boulevard Gambetta ligt de oude wijk, met huizen die aan een glorieus verleden herinneren.
Stegen
Bruggen die de stegen kruisen werpen schaduwen op de straten. In het licht zijn de renaissanceramen, het stenen snijwerk en de fijn afgewerkte draagstenen van de indrukwekkende herenhuizen te zien. Eén van de fraaiste is Hótel Roaldès, quai Champollion, met een zuidgevel van hout en verweerde rode baksteen, en een loggia en toren in Italiaanse stijl; in de noordgevel zijn zonnen, bomen en het roosembleem van Quercy gesneden.
Romaanse Cathédrale St.-Etienne
Is een van de meest oorspronkelijke koepelkerken van het ZW. Staat  in het hart van de oude stad aan de place Aristide-Briand. Het Romaanse schip is uitgebreid met gotische kapellen.De twee grote koepels, die met 14de eeuwse fresco’s zijn versierd, doen het interieur ruim lijken. De laatgotische kruisgang heeft mooi snijwerk. Maar het mooiste element van de kathedraal is het 16de eeuwse timpaan boven de noordelijke deur, waarop de Hemelvaart van Christus, gedragen door engelen, wordt afgebeeld.

Bonaguil,
De naam komt van “bonne aiguille” wat goede naald betekent en verwijst naar de defensieve ligging: een steil, rotsachtig uitsteeksel, perfect om een kasteel op te bouwen.
Het Château de Bonaguil is het mooiste fort-kasteel in Frankrijk, een prachtig historisch monument in het grensgebied van Quercy en de Périgord.
Gelegen aan de rand van de Saint-Front-sur-Lémance in het noord-oosten van de Lot-et-Garonne, in de buurt van Fumel (het kasteel is eigendom van de gemeente Fumel)
Dit fort staat bekend als een van de belangrijkste bezienswaardigheden van Aquitanië. Het staat op een rotspunt tussen de valleien van de Thèze en Lémance. Het kasteel is uniek in Europa en illustreert de evolutie van de techniek gebruikt voor defensieve vestingwerken van de middeleeuwen tot aan de renaissance. Het kasteel werd gebouwd in de 13e eeuw maar volledig verbouwd op het einde van de 15e en 16e eeuw door Bérenger de Roquefeuil, die alle militaire verbeteringen toevoegde die bestonden op het einde van de middeleeuwen. Daardoor ontstond een parel van militaire architectuur.
Op het kasteel worden vele activiteiten georganiseerd. Middeleeuwse feesten en Embrasement du Château, een adembenemend professioneel vuurwerk (!), zijn de toeristische trekpleisters in de zomer. Maar ook daarbuiten is het goed toeven bij het kasteel. Tijdens Nuit des Musées (mei) wordt het kasteel verlicht dmv 1500 kaarsjes en zijn er verhalenvertellers in de geheime grotten onder het kasteel of in een toren waar je anders nooit mag komen. De vele wandelingen rondom het kasteel of een autorit naar een magnifiek uitzichtpunt vanwaar je het fort in zijn geheel kunt zien laten je achter met een gevoel van nietigheid zo imposant is dit bouwwerk dat stamt uit de Middeleeuwen.
Reeds van op de toegangsweg is dit kasteel indrukwekkend. Er rest veel van het oorspronkelijke, en is zo goed gerestaureerd , dat men een heel goede indruk krijgt van wat het leven in zo’n burcht moet zijn geweest. Chateau de Bonaguil is een echte aanrader en onze gasten komen er altijd enthousiast vandaan! Het Kasteel is het gehele jaar open voor bezoekers.

Dit stadje in de Tarn-et-¬Garonne ligt in een prachtig landschap dat getekend
wordt door weiden en wingerds van de AOC Chasselas-druif.
Moissac is sinds de middeleeuwen ook een belangrijke etappe langs de bedevaartweg naar Santiago de Compostela en die reputatie heeft de stad ook vandaag nog. Die positie wordt beklemtoond door de Abdij van Saint¬Pierre , die door Unesco werd opgenomen als Werelderfgoed . Het portaal van de abdijkerk, die gesticht werd in de 7e eeuw, is versierd met een timpaan dat het Laatste Oordeel voorstelt. Het wordt beschouwd als een van de hoogtepunten van de romaanse kunst in Frankrijk. Leuk om te weten: De portaal is gebruikt in de film “The name of the Rose” met Sean Connery. De abdij verdient ook aandacht voor haar kloostergang uit 1100, die men zonder aarzelen uniek in de wereld mag noemen vanwege de staat waarin hij bewaard bleef en zijn stilistische perfectie. Proeven van de schoonheid, de sereniteit en de galerijen die opgesmukt zijn met 76 gebeeldhouwde kapitelen en zuilen zijn een pure lust voor zowel het oog als de geest. De kloostertuin is te bezoeken via het VVV-kantoor gelegen naast de Abdij.

Moissac koestert zich tussen zonovergoten heuvels waar weelderige wingerds bloeien en ligt aan de oever van de Tarn. De brug over de rivier werd ingehuldigd door Napoleon III. Men kan hier verschillende watersporten beoefenen en langs de oevers van de rivier is het aangenaam wandelen.
Het is aangenaam leven in Moissac, een stadje dat zich op het kruispunt bevindt van grote verbindingswegen. In Moissac vindt men het Canal de Garonne , dat het Canal du Midi verbindt met Bordeaux. Het kanaal staat open voor pleziervaarders en het kruist de rivier de Tarn, dankzij een kanaalbrug, een heel opmerkelijk bouwwerk dat men ontdekt tijdens een tocht langs de fietsroute (Véloroute de 2 Mers).
Een bezoek aan de gezellige zondagmarkt van Moissac is zeker een aanrader.

Het dorp Saint-Cirq Lapopie is 100 meter boven de rivier de rivier de Lot op de rotsen geplakt en is een van de mooiste plekjes van de Lot vallei en staat zelfs bekend als een van de mooiste stadjes van Frankrijk. Er zijn vele cafés en restaurants van waaruit u het dorpsleven kunt volgen voordat u uw weg vervolgt naar het uitkijkpunt met adembenemend uitzicht over de rivier en het omringende gebied.

Saint-Cirq Lapopie was in de Middeleeuwen de belangrijkste stad van een van de vier grotere bolwerken van de Quercy: Lapopie, Gourdon, Cardaillac en Castelnau. Zo ontsond Lapopie: bestaade uit een aantal kastelen en torens met uitzicht op het dorp.Onder de bescherming van de versterkte muren en poorten zijn vele oude huizen bewaard gebleven waarvan de steen- of vakwerkgevels voor het grootste deel nog dateren van de 13e tot 16e eeuw.

De meeste huizen zijn smal, met steil hellende platte leisteen of terrecotta pannendaken.
De gevelhuizen worden aan de straatkant gescheiden door een smalle ruimte. Deze heet een “entremi” die bestemd waren voor het afvoeren van afval uit putten en latrines en regenwater. De steegjes met arcaden, winkelgevels van ooit bloeiende ambachten herinneren aan de rijkdom die Saint-Cirq Lapopie heeft gekend. Leerlooiers in de Rue de la Pelissaria, ketel-makers in de Rue Peyrolerie, en buxushout draaiers of roubinetaïres.

Meer recentelijk werd St-Cirq een favoriete schuilplaats van kunstenaars en schrijvers: de post-impressionistische schilder, Henri Martin, verbleef hier. Andre Breton, een surrealistische dichter, schreef dat hij, “hier was opgehouden met ergens anders te willen zijn”
Onder de Saint-Cirq Lapopie klif zijn er watermolens, stuwen, havens, sluizen en een jaagpad die herinneren aan de dagen toen de binnenvaart nog bloeide, ooit in de gouden eeuwen van de Lot.